Kiedy HR, BHP, komunikacja i menedżerowie prowadzą osobne działania wellbeingowe, nawet dobre inicjatywy mogą nie złożyć się w spójną zmianę. W felietonie dla „Personel Plus” Beata Dyraga pisze, dlaczego wellbeing w firmie potrzebuje współpracy wielu osób, jasnych ról i zespołu, który potrafi połączyć perspektywę człowieka z rzeczywistością organizacji.
Autorski tekst „Ekspert wellbeingu” ukazał się w sierpniu 2022 roku. Beata opisała w nim doświadczenia z dwudziestu lat budowania programów wellbeingowych: od diagnozy potrzeb i strategii po komunikację, mierniki oraz włączanie menedżerów w rolę ambasadorów. To historyczny głos z czasu, gdy firmy po pandemii coraz częściej zaczynały traktować zdrowie i dobrostan pracowników procesowo, a nie jako serię pojedynczych akcji.
Beata przywołuje własne obserwacje: w większości organizacji za wellbeing odpowiada HR, rzadziej BHP, komunikacja lub employer branding. Problem zaczyna się wtedy, gdy każdy z tych działów realizuje swój projekt bez współpracy z pozostałymi. Organizacja szuka kolejnych rozwiązań, ale nie potrafi wybrać jednej strategii i konsekwentnie jej zrealizować.
„Praktyką, którą rekomenduję, jest powołanie zespołu wellbeingowego. Jego rolą jest m.in.: przeprowadzenie analizy potrzeb, stworzenie strategii, zbudowanie skutecznej komunikacji, wpisanie wellbeingu w kulturę organizacyjną, opracowanie planu działań oraz mierników, które pokażą, jakie efekty przynosi projekt.”
Beata Dyraga, „Personel Plus”, sierpień 2022
Sam skład zespołu ma znaczenie. W źródłowym felietonie Beata podkreśla obecność ludzi z biznesu, zwłaszcza menedżerów, którzy rozumieją codzienność swoich zespołów i mogą stać się ambasadorami działań. Taki układ chroni też program przed sytuacją, w której cały projekt znika wraz ze zmianą jednej osoby prowadzącej.
„Niezbędnymi członkami zespołu są osoby z biznesu. Zrozumienie ich perspektywy i potrzeb jest kluczowe dla sukcesu każdego projektu. Szczególnie chodzi tu o menedżerów, którzy potem mają stać się ambasadorami wszelkich działań.”
Beata Dyraga, „Personel Plus”, sierpień 2022
Beata zwraca uwagę również na trudniejszy aspekt współpracy: do projektu warto włączać osoby ważne, nawet jeśli początkowo nie sprzyjają działaniom. Omijanie trudnych rozmów może później zatrzymać cały proces. Zespół wellbeingowy nie ma więc być grupą samych entuzjastów, lecz siecią osób, które potrafią przeprowadzić zmianę przez różne poziomy organizacji.
Rola eksperta nie polega tylko na znajomości narzędzi wellbeingowych. Potrzebna jest umiejętność budowania zespołu, określania odpowiedzialności, angażowania ludzi oraz łączenia diagnozy, strategii, komunikacji i pomiaru efektów. Właśnie dlatego – jak pisała Beata – tej pracy trudno podołać jednej osobie.
Felieton pozostaje konkretną wskazówką dla firm, które chcą przejść od pojedynczych benefitów do procesu wpisanego w kulturę organizacyjną. Ten kierunek Beata rozwija również w programach wellbeingowych dla firm.
