

Gdy w 2020 roku wellbeing w pracy nagle stał się ważnym tematem, Beata Dyraga przypominała: dobrostan nie zaczyna się od mody ani pojedynczego benefitu. Zaczyna się od spojrzenia na człowieka jako całość i od konsekwentnego budowania kultury organizacji.
Felieton „Jak trwoga, to do Boga?” ukazał się w magazynie „Personel Plus” w lipcu 2020 roku, w pierwszych miesiącach pandemii. Beata pisała wówczas z perspektywy ponad osiemnastu lat pracy z wellbeingiem w organizacjach. Pokazywała, co w tamtym czasie stało się szczególnie widoczne i dlaczego wsparcie pracowników powinno prowadzić dalej niż do zestawu doraźnych działań.
Pandemia sprawiła, że temat zdrowia, odporności i dobrostanu gwałtownie zyskał popularność. Beata nie kwestionowała potrzeby szybkiego wsparcia. Zwracała jednak uwagę, że organizacje potrzebują jednocześnie spokojnego, strategicznego spojrzenia: człowiek nie staje się całością dopiero w kryzysie. Zawsze wnosi do pracy swoje ciało, emocje, relacje, nawyki i sposób radzenia sobie ze zmianą.
„Człowiek zawsze był, jest i będzie całością.”
Beata Dyraga, „Personel Plus”, lipiec 2020
W felietonie Beata wraca do źródeł filozofii wellness i do idei holistycznego funkcjonowania człowieka. Zachęca, by zauważyć wpływ codziennych wyborów: od jedzenia, ruchu i odpoczynku po sposób myślenia, komunikowania się i reagowania na stres. Nie chodzi o perfekcyjną kontrolę życia, lecz o świadomość tego, na co mamy wpływ dzisiaj.
To właśnie wtedy szczególnego znaczenia nabierają stabilność wewnętrzna, elastyczność, zdolność dostosowania się do sytuacji oraz umiejętność zarządzania sobą i wspierania innych.
Beata proponowała dwa równoległe kierunki. Pierwszy to konkretna pomoc odpowiadająca na potrzeby chwili: wsparcie w radzeniu sobie ze stresem, zmianą, pracą zdalną, rodzicielstwem czy budowaniem odporności. Drugi to wypracowanie strategicznego kierunku budowy kultury wellbeingowej organizacji.
Ten drugi kierunek łączy dobrostan pracowników z twardymi wskaźnikami kondycji firmy. Wymaga diagnozy potrzeb, konsekwencji i działań rozłożonych w czasie. Nie jest kolekcją przypadkowych benefitów.
Felieton jest zapisem pandemicznego momentu, ale jego najważniejsza myśl pozostaje bardzo konkretna: kultura wellbeingowa powstaje w codziennym sposobie funkcjonowania organizacji. W decyzjach, relacjach, komunikacji, praktykach zarządzania i realnym zainteresowaniu człowiekiem.
„Nie jednorazową akcją, a ciągiem procesowych, dostosowanych do potrzeb działań.”
Beata Dyraga, „Personel Plus”, lipiec 2020
Takie spojrzenie Beata rozwija również w programach i warsztatach dla firm, łącząc potrzeby człowieka z realiami i celami organizacji.